قیمت بنزین در آلمان ۲۰۲۶ و راه‌های کمتر پرداختن

قیمت بنزین در آلمان در ۲۰۲۶ به‌ندرت تا این اندازه بالا بوده است؛ البته فقط به‌صورت اسمی. با درنظرگرفتن تورم، بنزین قبلاً هم گران‌تر بوده، مثلاً در سال ۲۰۱۲. اوایل سپتامبر ۲۰۲۶، میانگین کشوری قیمت هر لیتر Super E10 برابر با ۲٫۱۸۳ یورو و Diesel برابر با ۲٫۲۳۲ یورو بود. با حجم متوسط باک حدود ۵۰ لیتر، پر کردن یک باک خالی بیش از ۱۰۰ یورو هزینه دارد و اگر مثل بسیاری از رانندگان در آلمان سالی ۱۲ تا ۱۷ بار باک را پر کنی، این رقم خیلی زود روی هم جمع می‌شود.

خبر خوب این است که روی قیمت بنزین در آلمان در ۲۰۲۶ بیشتر از چیزی که کنار پمپ احساس می‌کنی کنترل داری. از ۱ آوریل ۲۰۲۶ قانون جدیدی اجرا می‌شود که روند روزانه قیمت‌ها را کاملاً تغییر داده است. در کنار آن، دو تصمیم دیگر هم هست که خیلی‌ها فقط از روی عادت اشتباه می‌گیرند: انتخاب نوع سوخت و انتخاب جایگاه. طبق محاسبه Finanztip، فقط با زمان‌بندی بهتر سوخت‌گیری ــ حتی پیش از اجرای قانون ساعت ۱۲ ــ می‌شد سالانه ۱۵۰ تا ۲۰۰ یورو صرفه‌جویی کرد؛ با مقررات امروز، انتخاب درست نوع سوخت و جایگاه هم به این صرفه‌جویی اضافه می‌شود. این مطلب توضیح می‌دهد قیمت از چه بخش‌هایی تشکیل شده و کجا واقعاً می‌توانی آن را پایین بیاوری.

قیمت بنزین در آلمان در ۲۰۲۶ از چه بخش‌هایی تشکیل می‌شود

بزرگ‌ترین بخش منفرد قیمت کنار پمپ نه نفت، بلکه سهم دولت است. مالیات انرژی برای ۱٬۰۰۰ لیتر بنزین با حداکثر ۱۰ mg/kg گوگرد، ۶۵۴٫۵۰ یورو و برای ۱٬۰۰۰ لیتر گازوئیل مشابه، یعنی سوخت Diesel، برابر با ۴۷۰٫۴۰ یورو است. این یعنی به‌ترتیب ۶۵٫۴۵ و ۴۷٫۰۴ سنت برای هر لیتر، آن هم پیش از اضافه‌شدن مالیات بر ارزش افزوده.

قیمت CO2 هم به آن اضافه می‌شود. در سال ۲۰۲۶ مرحله تازه‌ای در نظام ملی تجارت انتشار آغاز می‌شود: قیمت دیگر از طرف دولت تعیین نمی‌شود، بلکه از طریق معامله گواهی‌های انتشار و در بازه ۵۵ تا ۶۵ یورو برای هر تن CO2 شکل می‌گیرد. این رقم کل سهم CO2 در قیمت هر لیتر نیست، بلکه افزایش نسبت به سال ۲۰۲۵ است: طبق اعلام وزارت فدرال محیط‌زیست، در نتیجه آن قیمت بنزین و Diesel کنار پمپ تا حدود ۳ سنت برای هر لیتر بالا می‌رود.

اوایل تابستان برای مدت کوتاهی ارزان‌تر بود. از ۱ مه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، مالیات انرژی موقتاً ۱۴٫۰۴ سنت برای هر لیتر کاهش یافت که با احتساب مالیات بر ارزش افزوده، تا ۱۷ سنت برای هر لیتر تخفیف ایجاد می‌کرد. از ۱ ژوئیه دوباره نرخ‌های عادی اجرا می‌شوند. پس اگر از تابستان احساس می‌کنی سوخت گران‌تر شده، اشتباه نمی‌کنی.

قانون ساعت ۱۲: از آوریل ۲۰۲۶ قواعد تازه‌ای اجرا می‌شود

این مهم‌ترین تغییر چند سال اخیر است و خیلی‌ها هنوز از آن خبر ندارند. در ۱ آوریل ۲۰۲۶، Kraftstoffpreisanpassungsgesetz (قانون تعدیل قیمت سوخت، KPAnG) لازم‌الاجرا شد. جمله تعیین‌کننده در § 2 Absatz 1 آمده است: گردانندگان جایگاه‌های عمومی سوخت و شرکت‌هایی که قیمت فروش را برای آن‌ها تعیین می‌کنند، فقط یک‌بار در هر روز تقویمی و در ساعت ۱۲ اجازه دارند قیمت‌ها را بالا ببرند. در مقابل، کاهش قیمت در هر زمانی و به هر تعداد ممکن است. متخلفان با جریمه‌ای تا ۱۰۰٬۰۰۰ یورو روبه‌رو می‌شوند؛ مسئول اجرای قانون مقام‌های ایالتی هستند، نه Bundeskartellamt (اداره فدرال کارتل‌ها).

اثر این تغییر قابل‌اندازه‌گیری است. Finanztip پیش از ۱ آوریل در جایگاه‌های منتخب به‌طور متوسط حدود ۲۹ تغییر قیمت در روز ثبت کرده بود؛ از آن زمان این عدد فقط حدود ۶ تغییر است. روند روزانه هم برعکس شده است: قبلاً قیمت سوخت بین ساعت ۱۸ تا ۲۲ به پایین‌ترین سطح می‌رسید. حالا بهترین زمان کمی پیش از ساعت ۱۲ است؛ زمانی که طبق داده‌های ADAC، قیمت Super E10 به‌اندازه ۳٫۷ سنت و Diesel به‌اندازه ۴٫۳ سنت پایین‌تر از میانگین روزانه است. بلافاصله پس از ساعت ۱۲، قیمت Super E10 به‌طور متوسط ۱۴٫۶ سنت و Diesel به‌طور متوسط ۱۸٫۴ سنت برای هر لیتر بالا می‌رود.

این‌که چنین تغییری در مجموع سوخت‌گیری را ارزان‌تر می‌کند، پرسش دیگری است. ADAC مشاهده کرده که از زمان اجرای این به‌اصطلاح «مدل اتریش»، سطح قیمت‌ها نسبت به قبل بالاتر رفته و اختلاف قیمت در طول روز از همیشه بیشتر شده است؛ چون شرکت‌های نفتی در واکنش به محدودشدن انعطاف خود، مبلغی بابت ریسک به قیمت اضافه می‌کنند. Bundeskartellamt هم انتظارها را پایین آورده است: به گفته Andreas Mundt، رئیس این اداره، اثر کاهنده بر قیمت در کوتاه‌مدت «آشکارا رخ نداده است». برای تو یعنی این قانون زمان‌بندی را ساده‌تر می‌کند، اما در مجموع سوخت‌گیری را ارزان‌تر نمی‌کند.

اگر حوالی ظهر با برنامه روزانه‌ات جور نیست، طبق تحلیل Finanztip از حدود ساعت ۱۷ سطح قیمت دوباره متعادل می‌شود؛ چون بسیاری از جایگاه‌ها پس از اوج قیمت ظهر آن را پایین می‌آورند و بعد از آن هم دیگر اجازه افزایش ندارند. هنوز مشخص نیست این قانون دائمی می‌شود یا نه؛ وزارت فدرال اقتصاد و انرژی یک سال پس از لازم‌الاجراشدن قانون، تجربه‌های اجرای آن را به نهادهای قانون‌گذار گزارش می‌کند.

E10 یا E5: خودروی تو کدام بنزین را می‌پذیرد

بیشتر مردم اینجا بی‌دلیل پول از دست می‌دهند. حرف «E» مخفف اتانول و عدد نشان‌دهنده حداکثر سهم آن در سوخت است. پیش از سال ۲۰۱۱، سهم مجاز اتانول در بنزین حداکثر ۵ درصد بود؛ این همان E5 است. در Super E10 تا ۱۰ درصد اتانول مجاز است و استاندارد سوخت DIN EN 228 و عدد اکتان ROZ95 برای آن درج می‌شود.

چه کسی می‌تواند E10 بزند؟ طبق اعلام DAT، همه خودروهای بنزینی که از سال ۲۰۱۲ برای نخستین بار در آلمان برای فروش عرضه شده‌اند، با Super E10 سازگارند. به‌طور معمول همه خودروهای بنزینی با تاریخ تولید از نوامبر ۲۰۱۰ هم Super E10 را می‌پذیرند. برای خودروهای قدیمی‌تر، Deutsche Automobil Treuhand (DAT) فهرستی رایگان دارد که اطلاعات آن همیشه از سازنده همان خودرو می‌آید. این اطلاعات در دفترچه راهنمای خودرو یا روی درِ باک هم نوشته شده است.

طبق اعلام ADAC، مزیت قیمتی E10 نسبت به E5 در حال حاضر ۵ تا ۶ سنت برای هر لیتر است. در مقابل، ADAC در سال ۲۰۱۱ و هنگام معرفی این سوخت، در آزمایشی منفرد روی تجهیزات سنجش آلایندگی خودش مصرف اضافی ۱٫۵ درصدی را اندازه گرفت؛ آزمایش بعدی با ۵ خودرو که به سفارش صنعت بیواتانول انجام شد، نتایجی بین ‎−۲٫۲۱ تا ‎+۱٫۷ درصد داشت. در نهایت معمولاً باز هم سود می‌کنی، اما مهم است بدانی خود ADAC فعالانه از مصرف بیشتر E10 و آسان‌ترشدن الزام عرضه Super E5 حمایت می‌کند؛ اعدادش مستندند، اما بی‌طرفانه نیستند. اگر خودروی تو با E10 سازگار است، تغییر سوخت خطری ندارد: در این صورت می‌توانی ترکیبی از E10 و E5 هم در باک بریزی. اگر سازگار نیست، سهم بالاتر بیواتانول می‌تواند به آلومینیوم آسیب بزند و واشرهای سیستم سوخت را شکننده کند. و Super Plus چطور؟ بنزین معمولی Super Plus عدد اکتان ۹۸ دارد؛ بسیاری از خودروها برای Super با اکتان ۹۵ تنظیم شده‌اند، اما اگر سازنده حداقل اکتان ۹۸ را تعیین کرده، Super Plus انتخاب درست است.

اتوبان یا جاده عادی: گران‌ترین اشتباه هنگام سوخت‌گیری

هیچ تصمیم منفرد دیگری این‌قدر هزینه ندارد. ADAC در آوریل ۲۰۲۶ داده‌های قیمت بیش از ۱۴٬۰۰۰ جایگاه را بررسی کرد: میانگین کشوری قیمت Super E10 در اتوبان‌ها ۲٫۴۳ یورو برای هر لیتر بود، اما در جایگاه‌های خیابانی به‌طور متوسط «فقط» ۲٫۱۰ یورو؛ یعنی حدود ۳۳ سنت اختلاف برای هر لیتر. قیمت Diesel در اتوبان ۲٫۶۱ یورو و بیرون از اتوبان ۲٫۲۸ یورو برای هر لیتر بود. این بررسی در یک بازه ۲ هفته‌ای در آوریل ۲۰۲۶ انجام شد؛ یعنی پیش از تخفیف موقت سوخت در مه و ژوئن ۲۰۲۶. در ژوئن ۲۰۲۶ میانگین کشوری قیمت بنزین و Diesel به حدود ۱٫۸۰ یورو برای هر لیتر رسیده بود؛ بنابراین ارقام اختلاف قیمت مربوط به همان مقطع‌اند و مستقیماً با قیمت‌های اوایل سپتامبر ۲۰۲۶ قابل‌مقایسه نیستند.

بسته به ایالت، با خارج‌شدن از اتوبان می‌شد به‌طور متوسط بین ۱۶ تا ۴۳ سنت برای هر لیتر صرفه‌جویی کرد. حتی میان جایگاه‌های اتوبان هم اختلاف بسیار زیاد بود: قیمت Super E10 از ۲٫۰۶ یورو تا ۲٫۵۴ یورو برای هر لیتر می‌رسید؛ یعنی حدود ۴۸ سنت اختلاف. در عمل یعنی بهتر است پیش از سفر طولانی یک‌بار دیگر باک را پر کنی و اگر ناچار شدی در مسیر سوخت بگیری، سراغ Autohof (مجتمع خدماتی کنار اتوبان) یا جایگاهی نزدیک اتوبان بروی؛ چون سوخت آنجا معمولاً بسیار ارزان‌تر از جایگاه‌های داخل اتوبان است.

اپ‌های قیمت سوخت: قیمت‌ها از کجا می‌آیند و کدام‌ها مجازند

قیمت‌های داخل اپ‌ها تخمینی نیستند، بلکه داده‌هایی هستند که به‌طور رسمی جمع‌آوری می‌شوند. طبق § 47k Absatz 2 des Gesetzes gegen Wettbewerbsbeschränkungen، گردانندگان جایگاه‌های عمومی که سوخت را با قیمت تعیین‌شده خودشان به مصرف‌کنندگان نهایی می‌فروشند، موظف‌اند هر تغییر قیمت را به‌صورت لحظه‌ای و جداگانه برای هر نوع سوخت به Markttransparenzstelle für Kraftstoffe (مرکز شفافیت بازار سوخت) گزارش کنند. این مرکز در Bundeskartellamt اجازه دارد داده‌های قیمت را برای اطلاع‌رسانی به مصرف‌کنندگان به‌صورت الکترونیکی در اختیار ارائه‌دهندگان خدمات اطلاعات مصرف‌کننده بگذارد؛ یعنی همان اپ‌ها و وب‌سایت‌هایی که می‌شناسی.

Bundeskartellamt فهرستی از ارائه‌دهندگان مجاز دارد که داده‌های قیمت را مستقیماً از Markttransparenzstelle für Kraftstoffe دریافت می‌کنند؛ Finanztip حدود ۵۰ سرویس آنلاین مورد تأیید این اداره را در آن فهرست شمرده است. از جمله نام‌های این فهرست Clever-Tanken، Mehr-Tanken، Benzinpreis-Blitz، ADAC و Tankerkönig هستند. جزئیاتی که حتی بسیاری از رانندگان همیشگی هم نمی‌دانند این است که Bundeskartellamt فقط قیمت ۳ نوع سوخت را به‌طور اجباری و لحظه‌ای جمع‌آوری و مقایسه می‌کند: Diesel، Super E5 و Super E10. قیمت انواع دیگر از این الزام گزارش‌دهی نمی‌آید.

چه چیزی را از اداره مالیات پس می‌گیری

اهرم صرفه‌جویی‌ای که بیشتر از همه نادیده گرفته می‌شود، یک توصیه نیست؛ یک حق قانونی است. Entfernungspauschale (کسری مالیاتی مسافت رفت‌وآمد) از ۱ ژانویه ۲۰۲۶ به‌طور یکسان از نخستین کیلومتر طی‌شده به ۳۸ سنت افزایش یافت. این حق در § 9 des Einkommensteuergesetzes آمده است: برای هر روز کاری که به محل اصلی کارت می‌روی، باید به‌ازای هر کیلومتر کامل فاصله میان خانه و محل اصلی کار، Entfernungspauschale معادل ۰٫۳۸ یورو محاسبه شود؛ سقف آن در هر سال تقویمی ۴٬۵۰۰ یورو است، اما اگر از خودروی شخصی یا خودرویی که برای استفاده در اختیارت گذاشته شده استفاده کنی، مبلغی بالاتر از ۴٬۵۰۰ یورو محاسبه می‌شود.

ملاک، کوتاه‌ترین مسیر جاده‌ای بین خانه و محل اصلی کار است؛ مسیر دیگری فقط زمانی حساب می‌شود که به‌وضوح از نظر رفت‌وآمد مناسب‌تر باشد و تو مرتباً برای این رفت‌وآمدها از آن استفاده کنی.