از اکتبر ۲۰۱۵، پناهجویانِ کشورهایی که نرخ دریافت حمایت در آنها بالای ۵۰ درصد بود، میتوانستند پیش از پایان روند پناهندگی هم در دوره ادغام (Integrationskurs)، کلاس دولتی زبان و آشنایی با جامعه، شرکت کنند. آن زمان ایران هم در کنار عراق و سوریه در این گروه قرار داشت.
پیش از آن، داشتن اجازه اقامت شرط بود و انتظار برای رأی پرونده، همزمان به معنی انتظار برای اولین کلاس آلمانی هم بود. حالا میشود اثر این دسترسی زودتر را در عددها دید. اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی آلمان (Bundesamt für Migration und Flüchtlinge, BAMF)، نهاد فدرال مسئول پناهندگی و ادغام، برای این ارزیابی بیش از ۲۹ هزار مصاحبه با بیش از ۱۰ هزار پناهجو را از سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۳ بررسی کرده است. در سال ۲۰۲۳، بیش از ۹۰ درصد کسانی که در ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ وارد آلمان شده بودند، گفتهاند که دستکم دانش متوسط زبان آلمانی دارند. بیش از نیمی از همین گروه هم سطح خود را خوب تا بسیار خوب ارزیابی کردهاند.
از میان کسانی که در یکی از برنامههای حمایت زبانی شرکت کرده بودند، ۸۶ درصد در دوره ادغام حضور داشتند. اما کسانی که دیرتر آمدند، با مسیر سختتری روبهرو شدند. در دوران همهگیری کرونا، تعداد دورههای ادغامی که آغاز شد، از ۱۲٬۰۷۹ مورد در سال ۲۰۱۹ به ۷٬۶۴۹ مورد در سال ۲۰۲۱ رسید. حتی امروز هم دسترسی محدودتر شده است: از فوریه ۲۰۲۶، بامف در سال مالی جاری دیگر بر اساس بند ۴ از ماده ۴۴ قانون اقامت، پذیرش داوطلبانه صادر نمیکند و این تصمیم حدود ۱۳۰ هزار نفر را تحت تأثیر قرار میدهد. در عین حال، کسانی که از سوی جان سنتر (Jobcenter)، مرکز کاریابی و پرداخت کمکهزینه، یا اداره امور خارجیها (Ausländerbehörde) ملزم به شرکت میشوند، همچنان میتوانند وارد دوره شوند.