تا پایان می ۲۰۲۶، آلمان بیش از هر کشور دیگری در اتحادیه اروپا پناهجویان اوکراینی را پذیرفته بود. بر اساس پاسخ رسمی دولت فدرال به یک پرسش پارلمانی، در آن زمان ۴٫۳۸ میلیون نفر از اوکراین در اتحادیه اروپا تحت حمایت موقت بودند که از این میان ۱٫۲۸۳٫۲۷۰ نفر، یعنی بیش از ۲۹ درصد، در آلمان زندگی میکردند. لهستان با ۹۶۷٫۵۰۵ نفر در جایگاه دوم قرار داشت.
دولت فدرال در اواسط جولای ۲۰۲۶ در پاسخ به یک پرسش از فراکسیون چپ (Die Linke) تازهترین دادههای سازمان ملل را جمعبندی کرد. این آمار نشان میدهد که چرا ابعاد این موج فرار همچنان تقریبا بدون تغییر مانده است. دفتر حقوق بشر سازمان ملل بین ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ تا پایان می ۲۰۲۶ دستکم کشتهشدن ۱۶٫۱۲۶ غیرنظامی و زخمیشدن ۴۶٫۵۹۰ نفر را تأیید کرده است. در این میان، می ۲۰۲۶ با ۲۷۴ کشته و ۱٫۷۶۳ زخمی، مرگبارترین ماه برای غیرنظامیان از آپریل ۲۰۲۲ به این سو بوده است. در داخل اوکراین نیز در جون ۲۰۲۶ حدود ۳٫۹ میلیون نفر به عنوان آواره داخلی ثبت شده بودند. طبق گزارشی از سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) که در جولای ۲۰۲۶ منتشر شد، برای نزدیک به ۷ نفر از هر ۱۰ نفرِ آسیبدیده، آوارگی حالا بیش از دو سال طول کشیده است. فقط در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ هم حدود ۱۳۲٫۰۰۰ نفر دیگر تازه آواره شدهاند. دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) برای امسال شمار نیازمندان به کمک در اوکراین را ۱۰٫۸ میلیون نفر برآورد میکند. این نهاد میخواهد با ۲٫۳ میلیارد دلار آمریکا به ۴٫۱ میلیون نفر از شدیدا آسیبدیدهترین افراد دسترسی پیدا کند. همزمان، حملات روسیه به زیرساختهای برق و گرمایش در بسیاری از مناطق باعث اختلال در تأمین آب هم شده است. برای مهاجران اوکراینی در آلمان، این همان پسزمینهای است که تصمیمگیریها درباره وضعیت حمایتی، اسکان و برنامههای ادغام بر پایه آن انجام میشود.