آمار تازه اداره آمار فدرال آلمان نشان میدهد در سال ۲۰۲۵، ۷٫۱ درصد از همه شاغلان تماموقت در آلمان هفتهای دستکم ۴۹ ساعت کار کردهاند. این رقم از میان حدود ۳۰ میلیون شاغل تماموقت به دست آمده و میانگین ساعات کار هفتگی هم ۴۰٫۲ ساعت بوده است.
بر اساس این تعریف، هفته کاری از ۴۹ ساعت به بالا «بسیار طولانی» محسوب میشود؛ تعریفی که بر پایه کنوانسیونهای بینالمللی است. بخش اصلی این ساعات کاری طولانی به خوداشتغالی برمیگردد. تقریبا از هر دو نفری که خوداشتغالاند و کارمند دارند، یک نفر معمولا ۴۹ ساعت یا بیشتر در هفته کار میکند. سهم این گروه در سال ۲۰۲۵ برابر با ۴۴٫۵ درصد بوده است. در میان خوداشتغالهای بدون کارمند هم این رقم ۲۳٫۰ درصد بوده است. در مقابل، میان کارکنان تماموقت استخدامی، تنها ۴٫۱ درصد به ۴۹ ساعت کار در هفته یا بیشتر میرسند.
به این ترتیب، آمارها نشان میدهد کار هفتگی بسیار طولانی در آلمان بیش از هر چیز مسئلهای مرتبط با خوداشتغالی است، نه اشتغال استخدامی. فشار کاری با بالا رفتن سن هم بیشتر میشود. در گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال، فقط ۱٫۴ درصد هفتهای ۴۹ ساعت یا بیشتر کار میکنند، اما این سهم در میان افراد ۵۵ تا ۶۴ ساله به ۹٫۶ درصد میرسد. زمان پایان کار هم در این گروهها یکسان نیست. ۳۰٫۸ درصد از خوداشتغالهایی که کارمند دارند، به طور منظم بین ساعت ۱۸ تا ۲۳ کار میکنند. این سهم در میان کارکنان استخدامی ۱۳٫۴ درصد است.
با این حال، در کار شبانه بین ساعت ۲۳ تا ۶ صبح تفاوت دو گروه بسیار کم است: ۴٫۲ درصد در برابر ۴٫۳ درصد. از نظر قانونی هم این دو گروه در موقعیت یکسانی نیستند. برای کارکنان استخدامی، قانون ساعات کار در آلمان، زمان کار روزانه را در روزهای کاری به ۸ ساعت محدود میکند و فقط در موارد استثنایی تا ۱۰ ساعت اجازه میدهد؛ آن هم به شرطی که میانگین ساعات کار در بازه ۶ ماه تقویمی یا ۲۴ هفته، از ۸ ساعت بیشتر نشود. این محدودیتها برای افراد خوداشتغال اعمال نمیشود. حداکثر ساعات کار، حداقل زمان استراحت و مقررات مربوط به کار در روزهای یکشنبه و تعطیلات رسمی شامل آنها نیست. به همین دلیل، کسانی که قصد دارند وارد خوداشتغالی شوند، باید این موضوع را از همان ابتدا در محاسبات خود در نظر بگیرند.