تابستان ۲۰۲۶ در آلمان خیلی زود خودش را نشان داد. هنوز جون نرسیده بود که دما در برخی نقاط کشور از مرز ۳۰ درجه گذشت و ۲۶ می، دماسنج در رگنسبورگ حتی ۳۴ درجه را نشان داد. چیزی که برای خیلیها شبیه اوج تابستان بود، هنوز در آخرین روزهای می اتفاق افتاده بود. در غرب اروپا، موج گرما حتی شدیدتر بود. در نیمه دوم می، یک موج گرمای زودرس و غیرمعمول از این منطقه گذشت و در چند جا رکوردهای ماه می را شکست. در مورا در پرتغال، دمای ۴۰٫۳ درجه ثبت شد؛ بالاترین دمایی که تا کنون در ماه می در این کشور اندازهگیری شده است. در آنگولم فرانسه هم دما به ۳۷٫۸ درجه رسید که آن هم یک رکورد تازه برای می بود.
گزارشها همچنین میگویند در ایتالیا نخستین هشدار قرمز سال صادر شده است. نگاه به تصویر بزرگتر نشان میدهد که این فقط یک اتفاق مقطعی نیست. بر اساس دادههای سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیکوس وابسته به اتحادیه اروپا، ماه می ۲۰۲۶ دومین ماه می گرم ثبتشده در جهان بوده است. اقیانوسها هم گرمتر شدهاند و با دمای ۲۰٫۹۰ درجه، دومین رکورد بالای ماه می در تاریخ اندازهگیریها را ثبت کردهاند؛ فقط کمی پایینتر از می ۲۰۲۴.
در این میان، توجه زیادی به النینو جلب شده؛ پدیدهای در اقیانوس آرام که بهطور نامنظم تقریبا هر ۲ تا ۷ سال یکبار رخ میدهد و حالا دوباره در حال شکلگیری است. اما النینو میآید و میرود و یک روند طبیعی است. به گفته فریدریکه اوتو (Friederike Otto)، پژوهشگر اقلیم در کالج سلطنتی لندن (Imperial College London)، عامل تعیینکننده چیز دیگری است: تغییرات اقلیمیِ ناشی از فعالیت انسان؛ روندی که با هر لیتر نفت سوخته و هر تن زغالسنگ، شدیدتر میشود. ارزیابی او این است که سال ۲۰۲۶ در میان گرمترین سالهای ثبتشده قرار خواهد گرفت. اینکه آیا رکورد تازهای هم شکسته میشود یا نه، به گفته او تا حدی به شانس و همینطور به سرعت شکلگیری النینو بستگی دارد.