کسانی که در آلمان با ادارهها سر و کار دارند، ممکن است متنی بخوانند که هوش مصنوعی هم در نوشتنش نقش داشته است. دولت فدرال در پاسخی به بوندستاگ روشن کرده که این کار در ادارههای فدرال مجاز است، و در بیشتر موارد هم لازم نیست مشخص شود که متن با کمک هوش مصنوعی نوشته شده است. با این حال، مسئولیت نهایی همیشه با انسان میماند.
دولت آلمان در پایان جولای، در پاسخ به یک پرسش فراکسیون چپ در بوندستاگ، توضیحاتش را یکجا منتشر کرد. این پاسخ در ۳۱ جولای ۲۰۲۶ با شماره سند ۲۱/۷۴۴۳ منتشر شد. خط کلی دولت در این پاسخ کوتاه و روشن است: در ادارههای فدرال، هوش مصنوعی مثل یک ابزار عادی کار در نظر گرفته میشود. یک انسان از ابتدا تصمیم میگیرد چه چیزی باید تولید شود، یک انسان نتیجه را بررسی میکند و در نهایت هم یک انسان مسئول آن است. به گفته دولت، آنچه تعیینکننده است این است که محتوا و مسئولیت در دست انسان بماند؛ هدفگذاری، ساختار، قضاوت و موضعگیری سیاسی را فناوری جایگزین نمیکند. در عمل این یعنی اگر انسانها یک پیشنویس تولیدشده با هوش مصنوعی را از نظر تخصصی، ویرایشی و کیفی بررسی کنند، بر اساس اصل A ۵ دستورالعملهای هوش مصنوعی دولت فدرال، «معمولا نیازی به برچسبگذاری بیشتر نیست».
دولت این برداشت را همسو با ماده ۵۰ بند ۴ مقررات هوش مصنوعی اتحادیه اروپا میداند. بنابراین، در حالت معمول از روی یک نامه اداری فدرال نمیتوان فهمید که آیا یک مدل زبانی در تهیه آن نقش داشته یا نه. برای ادارههای ایالتی و شهرداریها اما مقررات جداگانهای وجود دارد. این پرسش بعد از ماجرایی در جون مطرح شد. بر اساس تحقیق هفتهنامه «دی تسایت» (DIE ZEIT) در ۱۳ جون ۲۰۲۶، دستکم یکی از سخنرانیهای کارستن ویلدبرگر (Karsten Wildberger)، وزیر دیجیتال، به طور کامل با هوش مصنوعی تولید شده بود. درباره چند سخنرانی دیگر، از جمله چهار سخنرانی در بوندستاگ، هم این ظن مطرح شد که دستکم بخشهای کاملی از آنها با هوش مصنوعی نوشته شدهاند.
مقالههای مهمان در روزنامهها هم در این میان مطرح بودند. به تحریریهها هم جداگانه گفته نشده بود که در تهیه این متنها از هوش مصنوعی استفاده شده است. دولت فدرال اما به این پرسش پاسخ نداده که دقیقا چند سخنرانی و مقاله درگیر این موضوع بودهاند، از چه مدلی استفاده شده و چه دستورهایی به آن داده شده است. به گفته دولت، فرمولبندی پرامپتها و میزان استفاده، «معمولا نتایج میانی در چارچوب فرایندهای کاری داخلی ادارهها» به حساب میآیند و اطلاعات بیشتری در این باره در دست نیست. در عین حال، بخش دیگری از پاسخ دولت تصویری روشنتر از زیرساختها میدهد. طبق این پاسخ، دادههای حساس اداری از طریق پلتفرم هوش مصنوعی متعلق به دولت به نام KIPITZ و در مراکز داده ITZBund پردازش میشوند. در آنجا میتوان دادهها را تا سطح محرمانگی VS-NUR FÜR DEN DIENSTGEBRAUCH پردازش کرد و در این روند، هیچ دادهای به ارائهدهندگان خارجی هوش مصنوعی منتقل نمیشود. همچنین اینکه دولت فدرال، ایالتها و شهرداریها از چه سامانههای هوش مصنوعی استفاده میکنند یا قصد استفاده از چه سامانههایی را دارند، بهصورت عمومی قابل مشاهده است: در «بازار امکانهای هوش مصنوعی» به نشانی kimarktplatz.bund.de. دولت از این پایگاه به عنوان ثبت مرکزی شفافیت هوش مصنوعی یاد میکند. به این ترتیب، کسی که بخواهد بداند پشت یک نامه یا تصمیم یک اداره فدرال چه ابزارهایی قرار دارد، دستکم یک سرنخ خواهد داشت؛ هرچند مسئولیت خودِ محتوا، بنا بر توضیح دولت، در هر حال بر عهده یک انسان است.