در پایان سال ۲۰۲۵، جمعیت آلمان به ۸۳٫۵ میلیون نفر رسید؛ یعنی حدود ۱۱۰ هزار نفر کمتر از یک سال قبل. به این ترتیب، شمار ساکنان کشور ۰٫۱ درصد کاهش یافت و برای نخستین بار از سال ۲۰۲۰ دوباره پایین آمد. پشت این تغییر، قبل از هر چیز افت محسوس مهاجرت خالص دیده میشود.
در سال ۲۰۲۵، خالص مهاجرت به آلمان یعنی تفاوت میان ورود و خروج از ۴۳۰ هزار نفر به ۲۳۵ هزار نفر رسید. همزمان، جمعیت خارجیهای ساکن آلمان فقط ۳۹ هزار نفر، معادل ۰٫۳ درصد، رشد کرد و به ۱۲٫۴ میلیون نفر رسید. این در حالی است که یک سال قبل این افزایش هنوز ۲۸۳ هزار نفر، معادل ۲٫۳ درصد، بود و در ۱۵ سال گذشته هم رشدها معمولا بهمراتب بیشتر بودند. همین کاهش مهاجرت دیگر نتوانست کسری جمعیتی ناشی از مرگومیر را جبران کند. در سال ۲۰۲۵، تعداد مرگها ۳۵۲ هزار نفر بیشتر از تعداد تولدها بود و به همین دلیل، حتی با وجود ادامه ورود مهاجران، جمعیت کل کشور باز هم کاهش پیدا کرد.
این تغییر در سراسر کشور هم یکسان نبود. در سال ۲۰۲۵ فقط سه ایالت-شهر برلین و هامبورگ، هر کدام با ۰٫۴ درصد، و برمن با ۰٫۳ درصد رشد کردند. در مقابل، ایالتهای شرق آلمان با افت ۰٫۵ درصدی، از نظر نسبی بیشتر از ایالتهای غرب آلمان با افت ۰٫۱ درصدی جمعیت از دست دادند. بیشترین کاهش جمعیت در تورینگن (Thüringen) با ۱٫۰ درصد، زاکسن-آنهالت (Sachsen-Anhalt) با ۰٫۷ درصد و زارلند (Saarland) با ۰٫۵ درصد ثبت شد.
در میان شهروندان خارجی ساکن آلمان، همچنان بزرگترین گروه را شهروندان ترکیه با ۱٬۳۸۵٬۰۰۰ نفر تشکیل میدهند. بعد از آن، شهروندان اوکراین با ۱٬۱۶۷٬۰۰۰ نفر، سوریه با ۸۵۶٬۰۰۰ نفر، رومانی با ۷۶۳٬۰۰۰ نفر و لهستان با ۷۰۰٬۰۰۰ نفر قرار دارند. در همین حال، ساختار سنی جمعیت هم رو به پیری بیشتری رفته است. شمار افراد ۶۰ ساله و بالاتر ۳۸۷ هزار نفر افزایش یافت و حالا سهم این گروه سنی از کل جمعیت آلمان به ۳۱ درصد رسیده است.