در سال ۲۰۲۵، طبق نتایج اولیه اداره آمار فدرال آلمان (Statistisches Bundesamt, Destatis)، ۳۳۲٬۵۰۰ شهروند خارجی تابعیت آلمان را دریافت کردند. این رقم ۱۴ درصد، یا ۴۰٬۵۰۰ نفر، بیشتر از سال قبل بود؛ در سال ۲۰۲۴ شمار تابعیتگیریها ۲۹۲٬۰۰۰ مورد ثبت شده بود. به این ترتیب، تعداد اعطای شهروندی برای پنجمین سال پیاپی افزایش یافت. از زمان آغاز این آمار در سال ۲۰۰۰، هرگز در یک سال بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ نفر تابعیت آلمان نگرفته بودند.
مانند سالهای پس از ۲۰۲۱، شهروندان سوریه (Syrien) در سال ۲۰۲۵ همچنان بزرگترین گروه دریافتکننده تابعیت آلمان بودند. از هر پنج نفری که در این سال تابعیت گرفتند، یک نفر پیشتر تابعیت سوری داشت؛ یعنی ۲۰ درصد یا ۶۵٬۶۰۰ نفر. با این حال، این رقم نسبت به سال ۲۰۲۴ که ۸۳٬۲۰۰ سوری تابعیت گرفته بودند، ۲۱ درصد کاهش داشت.
پس از سوریها، با فاصله زیاد، افراد دارای تابعیت ترکیه (Türkei) و روسیه (Russland) قرار داشتند: ۱۰ درصد یا ۳۴٬۱۰۰ نفر از شهروندانِ جدید پیشتر شهروند ترکیه بودند و ۶ درصد یا ۱۹٬۷۰۰ نفر تابعیت روسیه داشتند. در هر دو گروه، شمار اعطای شهروندی نسبت به سال قبل بیش از نصف افزایش یافت؛ هر کدام ۵۱ درصد.
رشد چشمگیر دیگری هم دیده شد: تابعیتگیری شهروندان بوسنی (Bosnien) با ۱۲۶ درصد افزایش به ۸٬۸۰۰ نفر رسید، شهروندان آمریکا (USA) با ۱۰۰ درصد افزایش به ۶٬۶۰۰ نفر، و شهروندان آلبانی (Albanien) با ۹۷ درصد افزایش به ۶٬۱۰۰ نفر. بیش از ۷۰ درصد همه شهروندیها در سال ۲۰۲۵ پس از دستکم پنج سال اقامت انجام شد. رایجترین شکل شهروندی به حداقل پنج سال اقامت نیاز دارد و ۷۲ درصد موارد را شامل میشد.
در کنار آن، شهروندی همزمان همسران و فرزندان بر اساس بند ۲ ماده ۱۰ همین قانون ۱۹ درصد موارد را تشکیل داد. در مجموع، ۹۱ درصد همه شهروندیها در این دو شکل انجام شد؛ این سهم در سال ۲۰۲۴ برابر با ۸۶ درصد بود. سومین شکل رایج، پس از اعطای شهروندی معمول و شهروندی همزمان اعضای خانواده، موارد جبران خسارت بود: یعنی شهروندی افرادی که در دوره ناسیونالسوسیالیسم از تابعیت خود محروم شده بودند، و همچنین نوادگان آنها.
شمار این شهروندی نسبت به سال قبل ۶۱ درصد افزایش یافت و به ۱۲٬۰۰۰ مورد رسید؛ معادل ۴ درصد همه تابعیتگیریهای سال ۲۰۲۵. در مقابل، فقط ۱٬۵۰۰ نفر به دلیل «دستاوردهای ویژه در ادغام» با حداقل مدت اقامت کوتاهشده تابعیت گرفتند؛ کمتر از ۱ درصد کل موارد. این سهم در سال ۲۰۲۴ هنوز ۷ درصد، یا ۱۹٬۱۰۰ نفر، بود. دلیل کاهش، تغییرات قانونی بود: از پایان جون ۲۰۲۴، با اجرای قانون نوسازی حقوق تابعیت (StARModG)، امکان کاهش حداقل مدت اقامت برای دستاوردهای ویژه ادغام تا سه سال وجود داشت؛ اما این مقرره در پایان اکتبر ۲۰۲۵ با تغییر قانونی دیگری از قانون تابعیت حذف شد.
میانگین مدت اقامت افراد در زمان شهروندی نیز کمی بالا رفت و در سال ۲۰۲۵ به ۱۲٫۴ سال رسید؛ در سال ۲۰۲۴ این رقم ۱۱٫۸ سال بود. برای شهروندان سوری، میانگین اقامت هنگام شهروندی ۷٫۹ سال بود، در برابر ۷٫۴ سال در سال قبل. اما برای شهروندان ترکیه و روسیه این مدت بهمراتب بیشتر بود: به ترتیب ۲۴٫۱ سال و ۱۴٫۱ سال؛ در سال ۲۰۲۴ این ارقام ۲۳٫۱ و ۱۴٫۵ سال بودند.
به گفته دستاتیس، روند سالهای گذشته ادامه یافته است: شهروندان سوری اغلب به محض فراهم شدن شرایط رسمی، برای تابعیت اقدام میکنند. افزایش شهروندی در میان شهروندان ترکیه و روسیه هم احتمالا با مقرره جدید StARModG درباره امکان حفظ تابعیت قبلی همزمان با دریافت تابعیت آلمان مرتبط است. پیش از آن، اصل بر پرهیز از چندتابعیتی بود و حفظ تابعیت قبلی فقط در مواردی مانند عدم اجازه کشور خارجی برای خروج از تابعیت، یا داشتن تابعیت یکی از کشورهای اتحادیه اروپا (Europäische Union) یا سوئیس (Schweiz)، ممکن بود.
برای سال ۲۰۲۵، با معرفی آمار درخواستهای تابعیت و آمار رسیدگی به پروندهها، برای نخستین بار ارقامی درباره درخواستهای سالانه و پروندههای پایانیافته تابعیت منتشر شد. چون زمان ثبت درخواست و زمان پایان رسیدگی اغلب در سالهای متفاوت قرار میگیرد، شمار درخواستهای ثبتشده میتواند با شمار پروندههای پایانیافته در همان سال فرق داشته باشد. طبق نتایج اولیه، در سال ۲۰۲۵ تعداد ۴۶۷٬۴۰۰ درخواست تابعیت ثبت شد. در میان درخواستهای تازه، افراد با کشور مبدأ سوریه با ۱۵ درصد یا ۶۹٬۷۰۰ نفر، مانند آمار تابعیتهای انجامشده، بزرگترین گروه بودند. پس از آنها افراد دارای تابعیت ترکیه با ۱۱ درصد یا ۵۳٬۳۰۰ درخواست و روسیه با ۵ درصد یا ۲۴٬۱۰۰ درخواست قرار داشتند. از ۳۷۱٬۱۰۰ پرونده تابعیت که در سال ۲۰۲۵ رسیدگی آنها پایان یافت، طبق نتایج اولیه ۹۰ درصد با اعطای تابعیت بسته شد. در ۵ درصد موارد، متقاضیان درخواست خود را پس گرفتند. فقط در حدود ۳ درصد پروندهها درخواست تابعیت رد شد و حدود ۳ درصد دیگر هم به شکلهای دیگری پایان یافت؛ مثلا به دلیل درگذشت متقاضی یا مهاجرت او به خارج.
دستاتیس تأکید میکند که این دادهها اولیهاند؛ در برخی ایالتهای آلمان (Bundesländer) دادههای یک یا چند منطقه بهموقع یا کامل نرسیده بود و در آمار درخواستها نیز ممکن است به دلایل فنی کمشماری رخ داده باشد. آمار تابعیت، پروندههایی را میشمارد که در سال گزارش با تحویل گواهی تابعیت پایان یافتهاند؛ از سال ۲۰۲۵ نیز آمار درخواستها و آمار پایان رسیدگی پروندهها بر اساس ماده ۳۶ قانون تابعیت اضافه شده است. مدت اقامت ثبتشده برای گزارشهای داخل آلمان، فاصله میان نخستین ورود به جمهوری فدرال آلمان (Bundesrepublik Deutschland) و سال پایان پرونده تابعیت است و وقفههای احتمالی اقامت در آن لحاظ نمیشود.