سفر یک روزه با قطار از مونیخ: ۶ مقصد جذاب تابستانی

حدود یک ساعت که از مونیخ به سمت جنوب‌شرق با قطارهای منطقه‌ای بروید، به یک شهرک قرون‌وسطایی می‌رسید که هفت‌هشتم آن را خمِ رود این در بر گرفته است. این قرارگیری تقریباً چهارطرفه در آب، به بافت قدیمی شهر حال‌وهوای جزیره‌ای می‌دهد.

در کوچه‌ها و گذرها، نمایهٔ «این-زالتساخ» با نماهای رنگی و سَردرهای آهنیِ آویخته بالای مغازه‌ها به چشم می‌خورد؛ سبکی که نوعی حال‌وهوای جنوبی ساخته و لقب «شمالی‌ترین شهرک ایتالیا» را برای این شهر به همراه داشته است. وازربورگ در قرون وسطی با کشتیرانی روی این و تجارت نمک ثروتمند شد. یادگارِ آن دوران رونق، تالار شهر گوتیک از سدهٔ پانزدهم با سقف تیرهای چوبی منبت‌کاری‌شده از سال ۱۵۶۴ و دروازهٔ بروک‌تور با نقاشی دیواریِ ۱۵۶۸ است. ایستگاه قطار کمی بیرون شهر قرار دارد، اما یک اتوبوس شهری در حدود ده دقیقه شما را به مرکز تاریخی می‌برد.

بدون تعویض قطار و به‌طور مستقیم می‌توان با خط RB6 در ۴۵ تا ۶۰ دقیقه به مورنو آم شتافل‌زه رسید. این شهرک بازاری، قلب «سرزمین آبی» است؛ همان ناحیهٔ پیش‌کوه‌های آلپ که واسیلی کاندینسکی و گابریله مونتر حدود سال ۱۹۰۸ برای نقاشی کشفش کردند. این دو از ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۴ ماه‌های تابستان را در خانه‌ای می‌گذراندند که خیلی زود «خانهٔ روس‌ها» نام گرفت و امروز با عنوان مَونتر-هاوس برای بازدید عمومی باز است.

موزهٔ قلعه که در ۱۹۹۳ افتتاح شد، بزرگ‌ترین مجموعهٔ آثار مونتر در جهان و بخشی ویژه برای «سوارکار آبی» را در خود جای داده است. کسانی که ترجیح می‌دهند بیرون از موزه باشند، در جنوب شهر به مورناور موس، بزرگ‌ترین منطقهٔ باتلاقیِ پیوسته در اروپای مرکزی، و در حاشیهٔ شهر به دریاچهٔ شتافل‌زه برای شنا و پیاده‌روی می‌رسند. در میان اینها، اوبرمارکت و اونترمارکتِ ثبت‌شده به‌عنوان اثر تاریخی با ستون مریم در میانه، برای قدم‌زدن و گردش عالی هستند.

با خط راه‌آهن فربنفلز (Werdenfelsbahn) از مونیخ به کوخل آم زه می‌روید و از آنجا با اتوبوس خط 9608، کنار والخ‌زه ادامه می‌دهید.

این دریاچه به‌عنوان بزرگ‌ترین دریاچهٔ آلپی آلمان شناخته می‌شود و در ارتفاعی کمی بالاتر از ۸۰۰ متر قرار دارد. آب آن به رنگ سبز‑لاجوردی می‌درخشد؛ رنگی که از میزان بالای کلسیم سرچشمه می‌گیرد. با مساحتی حدود ۱۶٫۴ کیلومتر مربع و عمقی نزدیک به ۱۹۰ متر، این دریاچه هم‌زمان از عمیق‌ترین دریاچه‌های آلمان نیز هست. بر فراز ساحل، قلهٔ هرتسوگ‌شتاند قد برافراشته که یک تله‌کابین به آن می‌رسد، در حالی‌که پایین، کنار آب، شنا، غواصی، موج‌سواری و قایق‌سواری بادبانی انجام می‌شود. پایین‌تر در دره، دریاچهٔ آرام‌تر کوخل‌زه قرار دارد که از طریق نیروگاه والخ‌زه که در ۱۹۲۴ به بهره‌برداری رسید به والخ‌زه متصل است.

در ساحل جنوبی دریاچهٔ آمرزه، شهرک دیسن قرار دارد که گزینهٔ خوب برای رسیدن به آن، استفاده از خط S8 تا هرشینگ و از آنجا کشتی بر روی دریاچه است. کسانی که قطار را ترجیح می‌دهند، می‌توانند از مسیر آگسبورگ–فایلهایم با یک تعویض در فایلهایم یا گلتندورف به آن برسند.

بر فراز شهر، کلیسای ماریین‌مونستر، صومعه‌کلیسای پیشین «ماریای صعود به آسمان» دیده می‌شود که یوهان میشائل فیشر بین سال‌های ۱۷۳۲ تا ۱۷۳۹ آن را ساخت و این کلیسا به‌عنوان یکی از باشکوه‌ترین کلیساهای باروک در جنوب آلمان شناخته می‌شود. دیسن پیشینهٔ طولانی در صنایع دستی دارد: وجود کارگاه‌های سفالگری در اینجا از قرون وسطی ثبت شده و تا امروز هم هر سال در عید عروج مسیح، بازار سفالگری با آثار حدود ۱۵۰ سفالگر از سراسر اروپا به لبِ تفرجگاه ساحلی می‌آید.

این شهر در ارتفاعی کمی بالاتر از ۵۳۰ متر قرار دارد و میان بخش قدیمی صید ماهی و تأسیسات ساحلی، می‌توان در امتداد آب قدم زد.

در غرب مونیخ، شهر قرون‌وسطایی لاندسبرگ آم لخ قرار دارد که از مسیر کافرینگ، روی خط راه‌آهن به سوی ممینگن، با یک تعویض قطار قابل دسترسی است. بافت قدیمیِ شهر بر کرانهٔ بلند رود لخ لایه‌لایه گسترده شده و نماد آن دروازهٔ بایر‌تور از سال ۱۴۲۵ است که برای بسیاری زیباترین دروازهٔ گوتیک شهری در اوبربایرن به‌شمار می‌آید.

در میدان اصلی، تالار شهر تاریخی قرار دارد که از ۱۶۹۹ از ساختمان پیشین ادارهٔ نمک بازسازی شد و نمایی پرشکوه به سبک روکوکو، اثر دومینیکوس تسیمِرمان، بر آن افزوده شد.

هر چهار سال یک‌بار، جشن رواتن‌فست، که از ۱۶۴۷ به‌صورت رژهٔ کودکانِ با لباس‌های تاریخی برگزار می‌شود، سراسر شهر را به صحنهٔ یک نمایش تاریخی بدل می‌کند.

رفتن کوتاه به آن‌سوی مرز هم ارزشش را دارد: کوف‌اشتاین در تیرول را می‌توان با قطارهای مستقیم از مونیخ در حدود یک ساعت به‌راحتی رسید.

بر فراز شهر، قلعهٔ کوف‌اشتاین بر روی صخره‌ای بلند بالای رود این قرار دارد؛ دژی که نخستین‌بار در ۱۲۰۵ در اسناد آمده و تا امروز نماد شهر باقی مانده است.

کسانی که ارتفاع را ترجیح می‌دهند، می‌توانند سوار تله‌کابین کایزرلیفت شوند که تا ایستگاه کوهستانی برِنتن‌یوخ در ارتفاع حدود ۱۲۵۶ متری می‌رود. و برای آبتنی خنک، دریاچه‌های کوچکی مثل هِشت‌زه و تیرزه درست بیرون دروازه‌های شهر قرار دارند.