اگر در آلمان استخدام هستی، هر سال یک حق قانونی برای مرخصی باحقوق داری. فرقی نمیکند تماموقت کار کنی، پارهوقت باشی یا Minijob داشته باشی. Bundesurlaubsgesetz حداقل ۲۴ روز کاری در سال را تعیین کرده است. این عدد در نگاه اول زیاد به نظر میرسد، اما بر مبنای هفته ۶ روزه حساب شده: چون «روزهای کاری» همه روزها بهجز یکشنبهها و تعطیلات رسمی را شامل میشود، در هفته معمول ۵ روزه یعنی ۲۰ روز مرخصی.
اما حق کامل مرخصی را از روز اول به دست نمیآوری: این حق فقط وقتی کامل میشود که قرارداد کاریات ۶ ماه ادامه داشته باشد. یعنی در دوره آزمایشی هیچ سهمی نداری؟ نه برای هر ماه کامل که تا آن موقع کار کرده باشی، ۱/۱۲ از مرخصی سالانه به تو میرسد. یعنی از همان اول، مرخصیات را کمکم جمع میکنی. مرخصی را یک طرفه نمیتوانی بگیری، بلکه باید از کارفرما درخواستش کنی. در عین حال او باید خواسته تو را در نظر بگیرد و فقط وقتی میتواند رد کند که دلیل فوری کاری وجود داشته باشد یا همکارانی که اولویت دارند بخواهند در همان زمان مرخصی بگیرند. یک «نه» بدون دلیل واقعی را لازم نیست بپذیری.
مرخصی مربوط به همان سال تقویمی جاری است. یعنی باید آن را در همان سالی بگیری که ایجاد میشود. فقط اگر دلیل فوری کاری یا شخصی داشته باشی، میشود آن را به سال بعد منتقل کرد، و آن وقت باید تا پایان مارچ از آن استفاده کنی.
یک نکته کوچک اما مهم هم اینجاست: اگر در زمان مرخصی مریض شوی، روزهای بیماری جزو مرخصی حساب نمیشوند به شرطی که گواهی پزشکی داشته باشی. این روزها به تو برمیگردد. در مدتی که در مرخصی هستی، حقوقت بهطور عادی ادامه پیدا میکند. قانون به این میگوید «Urlaubsentgelt» و آن را بر اساس میانگین درآمدت در ۱۳ هفته گذشته حساب میکند. اگر شغلت را عوض کنی و دیگر نتوانی مرخصیات را بگیری، کارفرمای قبلیات باید روزهای باقیمانده را به تو پرداخت کند.