برلین قلب تکنوی جهان: معرفی چند تکنو کلاب معروف

این کلاب از دسامبر ۲۰۰۴ در ساختمان سابق نیروگاه حرارتی فریدریشسهاین مستقر است. این کلاب را نوربرت تورمان (Norbert Thormann) و میشائل تویفله (Michael Teufele) بنیان گذاشتند که در این‌جا پروژهٔ قبلی خود، اوستگوت (Ostgut)، را در قالبی تازه ادامه دادند. آخرهفته‌ها در این‌جا بدون وقفه می‌گذرد: از نیمه‌شب شنبه تا دیرهنگام صبح دوشنبه. در حالی که فلور اصلی به هارد تکنو اختصاص دارد، یک طبقه بالاتر پانوراما بار در اغلب موارد هاوس پخش می‌کند و طبقه زیرزمین هم معروف به لبراتوری می‌باشد.

در سال ۲۰۰۹ مجلهٔ DJ Magazine این کلاب را در صدر فهرست بین‌المللی ۱۰۰ کلاب برتر خود قرار داد. یک سال پس از آن‌که برای نخستین‌بار در جایگاه بیستم ظاهر شده بود.

نخستین کلاب تکنوی برلین در مارس ۱۹۹۱ در خزانه‌های سابق فروشگاه ورتهایم (Wertheim) در خیابان لایپزیگر (Leipziger Straße) گشوده شد. بنیان‌گذار آن، دیمیتری هگه‌مان (Dimitri Hegemann)، با این کلاب و لیبل همنامش پایه‌های جنبش تکنوی برلین در اوایل دههٔ نود را بنا گذاشت. تریزور در ۲۴ می ۲۰۰۷ در نیروگاه حرارتی از رده خارج‌شدهٔ برلین-میته (Heizkraftwerk Berlin-Mitte) در خیابان کوپنیکر اشتراسه (Köpenicker Straße) دوباره باز شد. این ساختمان تا سال ۱۹۹۷ برق و گرمای نواحی شرق برلین را تأمین می‌کرد.

تمرکز موسیقایی، با وجود همهٔ جابه‌جایی‌ها، همواره بر تکنو باقی مانده است.

در یک کارخانهٔ سابق تولید بیسکویت در روملسبورگ (Rummelsburg) در سال ۲۰۰۹ نخستین پارتی‌ها برگزار شد. این کلاب امروز در پنج فلور پخش شده است: فلور فضای باز «اشتراند» (Strand)، «وینترگارتن» (Wintergarten) برای هاوس، «دامپفر» (Dampfer) با دیپ هاوس و تکنو، «هاما‌هاله» (Hammahalle) و «تونل» (Tunnel) با ست‌های هارد تکنوی.

دو اردک روی دروازهٔ ورودی، نشان این مکان به‌شمار می‌روند. رزیدنت ادوایزر (Resident Advisor) در مارس ۲۰۱۷ این کلاب را در میان ده کلاب پرمراجعهٔ برلین قرار داد.

در کرانهٔ اشپره در فریدریشسهاین، از سال ۲۰۱۴ کلابی قرار دارد که تا تابستان ۲۰۲۵ با نام کاتر بلاو (Kater Blau) شناخته می‌شد و از آن پس صرفاً کاتر نام دارد. این کلاب جزئی از محلهٔ تعاونی هولتسمارکت ۲۵ (Holzmarkt 25) است.

برنامهٔ موسیقایی چندین فلور را دربر می‌گیرد و شامل هاوس، تکنو و الکترو است. فلور هاینتس هوپر (Heinz Hopper) تکنوی کلاسیک ارائه می‌کند و «اسید آرچ» (Acid Arch) بیشتر به گونه‌های آلترناتیو می‌پردازد. یکشنبه‌ها فضای روباز اضافی از ساعت ۱۴ تا ۲۲ باز است. نوع لباس‌ها در این کلاب شبیه فستیوال با لباس‌های رنگارنگ است که این کلاب را از کلوب‌های برلینی با پوشش رسمی‌تر متمایز می‌کند.

در ساختمان سابق سیج‌کلاب (Sage-Club) در میته، از سال ۲۰۰۷ کلابی مستقر است که زیمون تاور (Simon Thaur) و کیرستن کروگر (Kirsten Krüger) آن را در سال ۱۹۹۴ در کرویتسبرگ (Kreuzberg) بنیان گذاشته بودند. پس از ایستگاه‌هایی در نولندورف‌پلاتس (Nollendorfplatz، ۱۹۹۹) و خیابان بسمر (Bessemerstraße) در شونه‌برگ (Schöneberg، ۲۰۰۱)، این کلاب به نشانی کنونی بالای ایستگاه متروی هاینریش-هاینه-اشتراسه (Heinrich-Heine-Straße) نقل مکان کرد.

از منظر موسیقایی، این مکان از ریشه‌های ترنس به برنامه‌ای گسترده‌تر از موسیقی الکترونیک رسیده که امروز تکنو و هاوس را دربر می‌گیرد. دِرِس‌کُد این کلاب لاتکس، چرم یا ظاهرهای گلامور است.